Interessante visie. Maar ook onderstaande:
Als jonge arts-assistent in de Franse Dordogne raakte hij in prepsychotische staat, zoals hij het nu omschrijft, door spanning, kwetsbaarheid en slaaptekort. Hij kreeg een absurd idee dat hem volledig in beslag nam: van een sterke drank, eau de vie, zou hij een universeel geneesmiddel maken dat alle patiënten in zijn psychiatrisch ziekenhuis kon genezen. Wekenlang was hij in de weer met drankvaten en waterflessen in een garage. Tot hij een collega-psychiater vol enthousiasme over zijn project vertelde, waarop die reageerde: „Weet je wel wat je zegt?” Door die ene vraag, zegt Van Os, „ging ik mezelf zien zoals hij mij zag”. Het bleek voldoende om weer bij zinnen te komen. „Daar heb ik echt geluk mee gehad.”
En:
Hij was een van de ondertekenaars van een brandbrief aan het Openbaar Ministerie waarin veertien psychiaters aandringen op strafrechtelijk onderzoek naar deze euthanasie en de rol die onder anderen haar ouders en behandelend psychiater Menno Oosterhoff daarbij zouden hebben gespeeld.[30][31] De KNMG veroordeelde de handelwijze van de briefschrijvers scherp. Volgens de artsenfederatie bevatte de brief "aantijgingen tegen collegae, die conform wet- en regelgeving een euthanasie hebben uitgevoerd, en beschuldigingen richting de nabestaanden". De KNMG noemde dit "onbetamelijk en onaanvaardbaar" en waarschuwde dat deze handelwijze niet alleen betrokken zorgverleners, nabestaanden en naasten kan beschadigen, maar ook het vertrouwen van burgers in de beroepsgroep kan ondermijnen.[32]
https://nl.wikipedia.org/wiki/Jim_van_Os