Heb je autisme, ADHD of andere neurodivergente kenmerken of daarmee affiniteit? Heb je behoefte aan een plek waar je niet hoeft te maskeren?
Op het Autsider Forum kan je ervaringen delen, vragen stellen, spelletjes spelen, gespreksonderwerpen starten en herkenning vinden in een veilige en respectvolle omgeving.
Waarom lid worden?
Voor en door neurodivergente volwassenen
Herkenning, steun en inzicht
Anoniem als je wilt
Actief bijdragen wordt gewaardeerd, alleen meelezen mag natuurlijk ook
Plaats hier (of link naar) relevante berichten in de media want dan hebben andere forumleden er ook wat aan.
Ook kunnen hier blogposts van Autsider worden besproken.
MARCDC schreef: 01 nov 2024 21:46
Nu ik weet wat het voor mij betekent en ik ook een beetje een savant-dingetje heb wat flink geld in het laatje brengt kan ik ook wel stellen dat ik de rozen waardeer en de doornen respecteer, zoiets...
Ik zie mezelf wat als die rare schildpad die uiteindelijk blaakt van zelfvertrouwen nu de race gewonnen is, en dan nog tegen een bende hazen.
Maar toen ik indertijd die inzinking had met de situatie met mijn moeder en het bejaardentehuis...
toen vond ik het toch echt wel een handicap.
Het heeft voordelen en nadelen.
Voor mij voordelen als ik alleen ben, en nadelen als ik met mensen moet 'dealen'.
arjen37 schreef: 01 nov 2024 18:35
Meestal als je tegen problemen aanloopt dan ga je nadenken over hoe je die op kunt lossen. Als je dat in je eentje niet lukt dan zoek je hulp. En die kan met ideeën komen over wat je "mankeert". Bijvoorbeeld.
Nou nee, een diagnose stel je als er mis is. En 'anders zijn' is niet hetzelfde als 'er iets is mis met mij'.
En dat is een beetje mijn betoog. Een diagnose zou normaal gesproken ook moeten leiden tot een oplossing. Als je een ziekte hebt, ga je kijken hoe je beter kan worden. Ook al niet mogelijk met autistische kenmerken.
Marcel schreef: 01 nov 2024 07:25
@ergosum,
Het zal vast dat mijn hersenen anders (dan wie?) bedraad zijn. Het probleem is ook hier: wat is de norm?
Zo werkt het in de medische wetenschap. Als jij je bloed laat prikken worden de gemeten waarden ook vergeleken met normaalwaarden.
En als je een afwijkende waarde hebt, is er wel een onderliggende reden voor.
Nu zijn normaalwaarden in het bloed natuurlijk gebaseerd op veel meer metingen dan hersenscans, maar het principe is hetzelfde.
Het principe is compleet anders. Bloedwaarden worden niet zomaar vergeleken met 'normaal waarden'. Maar vergeleken met gezonde waardes. Als een bloedwaarde totaal afwijkt van het normale, maar geen enkele bedreiging is voor je gezondheid, is er niets aan de hand (sterker nog: dat soort mensen winnen de tour de france).
In jouw beleving kan een huidskleur of lengte of vorm van je pink tot een diagnose leiden als hij maar voldoende afwijkt van de norm. Gelukkig werkt gezondheidszorg niet zo.
Maar zo lijkt het wel te werken in het geval van autisme.
Als ik naar vroeger kijk heb ik zowat een dubbel gevoel bij.
Je had beroepen waar iemand met autisme zich mogelijk kon in uitleven, misschien veel meer toen dan nu, ambachten, boeken kopiëren, uurwerken repareren, ...
Maar als ik dan aan de Edwardiaanse landhuizen denk met heel strikte leefregels en beleefdheidsconstructies, dan zie ik mezelf vooral vaak tegen de lamp lopen en in de problemen komen... maar ok. Ook een reden dat ik blij ben met het huidige politieke bestel en ik liever niet in Rusland, China, Noord Korea of Iran zou wonen, stuk voor stuk landen waar ze er mensen die er een afwijkende mening op nahouden en hun grote bek niet kunnen houden in het oog houden en gevangen zetten. Putin had ook al een sterke mening over Greta Thunberg, volgens mij zou hij die met plezier over de kling laten jagen omdat hij merkt dat 'dat soort mensen' een impact kunnen hebben op de volkswoede en dus een gevaar vormen voor zijn macht... zoek ik het wat te ver?
arjen37 schreef: 01 nov 2024 18:35
Meestal als je tegen problemen aanloopt dan ga je nadenken over hoe je die op kunt lossen. Als je dat in je eentje niet lukt dan zoek je hulp. En die kan met ideeën komen over wat je "mankeert". Bijvoorbeeld.
Nou nee, een diagnose stel je als er mis is. En 'anders zijn' is niet hetzelfde als 'er iets is mis met mij'.
En dat is een beetje mijn betoog. Een diagnose zou normaal gesproken ook moeten leiden tot een oplossing. Als je een ziekte hebt, ga je kijken hoe je beter kan worden. Ook al niet mogelijk met autistische kenmerken.
Nee ok, dan is het maatschappelijk gebonden.
Maar een licht verstandelijke handicap dan ook bvb, volgens jou? Die is immers niet altijd het gevolg van een ziekte.
Nog iets: volgens mij wordt er dikwijls een geïdealiseerd beeld opgehangen over "vroeger" of "andere maatschappijen".
Een handicap is wat anders dan een ziekte. Ik heb niet zoveel verstand van erfelijke aandoeningen, maar als je verstandelijke vermogens niet verder komen dan die van een kind, dan heb je een handicap. Dat lijkt mij evident.
Je opmerking over het idealiseren van vroeger kan ik even niet plaatsen.
Nee maar veel mensen met een licht verstandelijke handicap kunnen wel met enige hulp functioneren. Allez mijn neef heeft het ook en die is fulltime buschauffeur van beroep, krijgt geen extra hulp oid. Dus vandaar mijn vraag..
Oké omdat er gesproken wordt dat autisme in theorie niet zou bestaan, zou liggen aan deze maatschappij, had ik de indruk / het gevoel dat andere samenlevingen geïdealiseerd werden. Excuses als dat niet het geval is.
MARCDC schreef: 01 nov 2024 21:46
Nu ik weet wat het voor mij betekent en ik ook een beetje een savant-dingetje heb wat flink geld in het laatje brengt kan ik ook wel stellen dat ik de rozen waardeer en de doornen respecteer, zoiets...
Ik zie mezelf wat als die rare schildpad die uiteindelijk blaakt van zelfvertrouwen nu de race gewonnen is, en dan nog tegen een bende hazen.
Wat geld betreft, heb ik ook nooit van een uitkering moeten afhangen, en als ik verder kan werken zoals nu, is miljonair worden mogelijk. Maar tegelijk voel ik me regelmatig nog steeds als een hond in een poezenwereld, een marsman op aarde, waar niets me nog kan schelen.
MARCDC schreef: 01 nov 2024 21:46
Nu ik weet wat het voor mij betekent en ik ook een beetje een savant-dingetje heb wat flink geld in het laatje brengt kan ik ook wel stellen dat ik de rozen waardeer en de doornen respecteer, zoiets...
Ik zie mezelf wat als die rare schildpad die uiteindelijk blaakt van zelfvertrouwen nu de race gewonnen is, en dan nog tegen een bende hazen.
Wat geld betreft, heb ik ook nooit van een uitkering moeten afhangen, en als ik verder kan werken zoals nu, is miljonair worden mogelijk. Maar tegelijk voel ik me regelmatig nog steeds als een hond in een poezenwereld, een marsman op aarde, waar niets me nog kan schelen.
eerder een poes in een hondenwereld, dan... honden zijn groepsdieren, katten willen gewoon op hun eentje zijn en gerust gelaten worden.
Je hebt toch nog steeds een slordige 140 miljoen op de bank staan, ook al ben je dan misschien geen miljardair? Of hoe moeten we 'Wozniak-niveau' precies zien?
Alba schreef: 04 nov 2024 00:27
Je hebt toch nog steeds een slordige 140 miljoen op de bank staan, ook al ben je dan misschien geen miljardair? Of hoe moeten we 'Wozniak-niveau' precies zien?
er is niks slordig aan, het is allemaal heel netjes.
